Huidige locatie: Archief » Wist je dat ... » Olmika+
In augustus 1975 verscheen de eerste "OLMIK" of de OLympic MIniemen Krant. Dit maandelijkse krantje bestond uit een viertal bladzijden en stond vol met wedstrijdverslagen, weetjes, nieuws van onder de toren, verhalen, mopjes, en veel veel meer.
Later werd de naam gewijzigd in Olmika+, waarom lees je hieronder wel! Eigenlijk was Olmika+ een beetje de voorloper van onze site!
Een bloemlezing met nieuwsjes uit dit krantje:
In elk nummer was er een wedstrijd "Super Knappe Bollen" genaamd. Deze wedstrijd bestond uit rebussen, kruiswoordraadsels, voetbalvragen, gewone vragen, en veel meer. Op het einde van het seizoen werd de speler met de meeste punten de Super Knapste Bol en won hij een prijs.
Op 27 december 1975 vierde Olympic zijn 35-jarig bestaan met een eucharistieviering.
Op 11 januari 1976 won Karel Lismont een Internationale Veldloop in het Landense Sportcomplex.
Vanaf de tweede jaargang - september 1976 - werd de naam omgedoopt tot "OLMIKA" (= OLympic MIniemen en KAdetten) want ook de kadetten kregen hun nieuwsjes in dit krantje. Het aantal bladzijden werd verdubbeld naar acht. Om de kosten te drukken verscheen er ook sponsering op de laatste bladzijde. Nieuw was een maandelijkse wedstrijd met rebussen, raadsels, kruiswoordpuzzels, en dergelijke. Winnaar was de speler die op het einde van het seizoen de meeste punten behaalde. [afbeelding cover]
Op 22 augustus 1976 speelden STVV en Standard een oefenwedstrijd op het A-veld van het Sportstadion. De eindstand was 0-0. Deze wedstrijd werd georganiseerd in het kader van het Sint-Gertrudisjaar.
Op 25 augustus 1976 verscheen er in Sportleven (de krant van de KBVB) een reglement dat de clubs verplichtte om inkom bij jeugdwedstrijden te vragen.
In editie nummer 5 (november 1976) staat het volgende te lezen: "op de training der kadetten is de grootste en sterkste kadet ... een meisje!"
Onze huidige penningmeester, Charley Smets, was trainer van de kadetten die drie seizoen op rij kampioen speelden: 1972-1973, 1973-1974 en 1975-1976.
Weer vernieuwing vanaf september 1977. Het blad krijgt een nieuwe naam: "Olmika+". Vanaf dat seizoen was het immers een blad voor miniemen, kadetten + scholieren.
Ook eventjes meegeven dat de miniemen in 1976 trainden in de vroege namiddag, namelijk om 14.45 uur, de kadetten om 16 uur en de scholieren om 18.15 uur. Nu traint er geen enkele ploeg voor 17.30 uur.
uit nummer 12 van het seizoen 77-78:
Ons mama en onze schoenen...
De grote hoop van onze spelers is zich niet bewust van alles wat een moeder zoal doet voor haar kinderen! Wij, jongens van Olympic,, zouden haar een handje kunnen toesteken, al was het maar door ZELF onze voetbalschoenen te kuisen en te verzorgen, zoals een soldaat, die zijn eigen wapen kuist en verzorgt!
Zowel na de training als na de match:
- kloppen we het grote deel van de modder af, maar niet in de kleedkamers (buiten).
- we steken onze schoenen dan in een meegebrachte plastiekzak.
- thuis vegen we ze met water en een harde borstel de schoenen schoon.
- schoenveters neemt men eruit (die zal mama wel meewassen met je kledij.
- schoenen volproppen met krantenpapier en laten drogen
- later insmeren met blink en opblinken
- eventueel nog insmeren met speciaal schoenvet.
Doe je het? Ja, tof!!!
Maar ook de mama's kregen af en toe tips. Lees maar!
Olmika werd gedrukt door Mr. Geelen, schoolhoofd van het patronaat, maar in 1978 kocht kapelaan Piet Debruyn een "policopieermachine" om het blad te "draaien".
In het seizoen 1978-1979 verscheen Olmika+ in 140 exemplaren om de 14 dagen. De jeugdploegen van Olympic bestonden uit 60 miniemen, 38 kadetten en 22 scholieren.
De miniemen speelden kampioen tijdens het seizoen 78-79. De ploeg bestond uit Geert Buvé, Wim Uyttebroek, Patrick Chapelle, Koen Hombroux, Yannnick Roosen, Jo Vanermen, Jo Trimpeneers, Geert Van Haeken, Yves Goyens, Kris Siaens, Guy Viegas, Ronald Delmel, Marc Logist en Chris Decat. Olympic verloor geen enkele wedstrijd. De vice-kampioen Sp. Aalst verloor maar twee keer... twee keer tegen Olympic! Onze miniemen scoorden 137 doelpunten en kregen maar 4 doelpunten tegen! Trainer van deze succesploeg was Vik Andries.
Af en toe ging men toen op reis. Meestal duurde die reisjes een dag of twee. Onder andere Soest en Keulen waren trekpleisters! Er werd daar dan ook gevoetbald tegen het plaatselijke SVV Vingst 1905. Vingst kwam ook af en toe in Landen op bezoek.
Een groot probleem in 1979. De titel werd plots gewijzigd in OLIMKA+! Waarom eigenlijk? Wel het was gewoon een drukfout van de drukker die te laat werd opgemerkt. Olmika+ werd dus voor één seizoen Olimka+. [afbeelding cover]
Tijdens het seizoen 1979-1980 bracht Olympic 10 ploegen in lijn: eerste ploeg, reserven, 2 veteranen ploegen, junioren, scholieren, 2 kadettenploegen, miniemen en pupillen.
In nummer 6 van 79-80 lezen we over Antoine Dignef. Hij was een beloftevol Landens wielrenner die knappe resultaten behaalde in de jaren 30. Een overzicht van zijn palmares:
- 1932: 2 ritten in de Ronde van Catalonië
- 1933: 1 rit en 3de in de eindstand van de Ronde van Catalonië
- 1934: 2de in de Ronde van België
- 1935: ritwinnaar in Parijs-Nice en 2de in de eindstand, winnaar van de 1ste en 5de rit in de Ronde van Spanje en 3de in de eindstand, 20ste in de Ronde van Frankrijk.
- 1936: winnnaar te Beauraing, Spa, Doornik en Ans.
- 1937: winnaar van de Grote Scheldeprijs en de Grote Prijs van Geraardsbergen.
- 1938: overwinningen te Geldenaken, Omloop van de Mont-Ventoux, 2de in de Ronde van België.
Zoals vele renners van die tijd, brak de oorlog zijn carriere af.
Als toemaatje was er soms een limerick:
Na 4-2-4 ging men te Schelle
de ploeg in 5-2-3 opstelle(n)
een back verdore
die liep verlore
't bleek dat hij niet tot 5 kon telle(n)
In '80 werd de naam opnieuw Olmika+. Spiksplinternieuw was dat de omslag, door drukker Fernand Gijsemberg, in 6 verschillende kleuren werd gedrukt.
In 1981 won, toenmalig bestuurslid, Louis Huygen de "Gouden Pen" met een bijdrage over jeugdvoetbal in het weekbled Panorama.
In 1981 moest het bestuur van Olympic een moeilijke beslissing nemen. Blijft Olympic voetballen in de provincie Limburg of stapt men over naar de provincie Brabant? Het bestuur stemde met 11 tegen 5 voor voetbal in Limburg. Er waren ook 3 onthoudingen. Doorslaggevend was het beter voetbalspel van de jeugdploegen.
Raar maar waar want aan het einde van het seizoen 1980-1981 kroonden onze miniemen B zich kampioen... in de provincie Brabant!
Vanaf de zevende jaargang 1981-1982 werd de omslag op kartonpapier gedrukt.
In augustus 1981 werd achter het doel op het C-veld een opvangdraad geplaatst door het toenmalige gemeentebestuur die hiervoor oprechte dankbetuigingen kreeg.
En ja hoor, ook de webmaster staat in het boekje vermeld. In nummer 2 van 81-82 staat te lezen: Wist ge dat er een Landens meisje werd opgeroepen door trainer Bers om in de nationale voetbalploeg mee te spelen? Anne Muller uit de Kerkstraat, dochter van Charley Smets' zuster en nichtje van pupil Jochen. Wij zullen met wat meer belangstelling onze nationale vrouwenploeg volgen en wensen Anne, die bij Eva's Kumtich speelt, veel succes toe. Anne werkt hard aan haar conditite en wordt in Kumtich "bomber" genoemd zoals goalgetter Müller!
In 1981 was er ook droevig nieuws: Wardje Toelen overleed plots. Ward werd beschouwd als zijnde grootvader van de jeugdspelers. Hij deed elke woensdag de kantine en moedigde steeds de jonge spelers op een positieve manier aan. Hij was een helpende hand, een brede lach en een hevig supporter van Olympic!
In 1982 won Landenaar en melkboer Guy Colsoul de rally "de Boucles de Spa" op een schitterende wijze!
Ene Koen Hombroux bezorgde de redactie een hele hoop "kronkel-encycolpedische" woorden. Zoals: teergevoelig = allergisch voor teer; zandloper = een crosser in de Sahara; verver = héél héél ver; kortsluiting = heel kleine ritssluiting; tweedrachtzaaier = vader van een tweeling; voorkant = achterkant van de achterkant, ...
Nummer 15 van het seizoen 1981-1982 was een speciale editie. De eerste ploeg speelde immers kampioen en het nummer verscheen in een oplage van 250 exemplaren. Olympic werd kampioen voor Diepenbeek (op 7 punten in het tweepunten systeem) en Melveren (op 10 punten). Olympic won 22 keer, speelde 6 keer gelijk en verloor slechts 2 wedstrijden. Het doelpuntensaldo was 72 tegen 22. Speler-trainer was Frans Crabbé die slechts 15 spelers nodig had. Van deze 15 spelers kwamen er 10 uit de eigen jeugdopleiding (ook toen al). Ook de pupillen speelden kampioen door alle wedstrijden te winnen en één keer gelijk te spelen. De spelers: Alain Triffaux, Rudi Lambrichts, Jules Vandecan, Luc Beckers, Luc Ramaekers, Jean-Paul Medart, Frans Crabbé, Guy Jacquemin, Tony Morren, Marcel Vandezande, Tony Vanmarsenille, Guido Andries, André Weckx, Theo Dunon, Guy Kostermans. Ploegafgevaardigde was Louis Huygen en verzorger was Danny Smets.
Ook de pupillen speelden dat seizoen kampioen door alle wedstrijden te winnen en slechts één keer gelijk te spelen.
In de achste jaargang - seizoen 1982-1983 waren er 24 adverteerders. Onder de titel "wij bevelen aan" stonden volgende Landense zelfstandigen: Pepijnbronnen, Spaarbank HSA Vandecan, Sport 2000, bloemenparadijs Vanham en Trimpeneers, Dameskapster Godelieve, de Kredietbank, Mode Ariane, Traiteur Georges, Dameskapsalon Regis, juwelier H. Wauters, mazout Kaspers, slagerij Peeters-Lintermans, Chauffage D. Kempeneers, Bloemen Theo Buzzi, bakkerij Quintens-Roosen, fijnkost Mouton-Gemis, haarkapper Andre Vanputte, Young Style Poncelet, café Nova, fotograaf Andre Devlaeminck, algemene voeding R. Petré, Limbutex stoffen, TV en hifi Coenen, café de Twee Sleutels.
Op 22 augustus 1982 speelde Olympic een vriendschappelijke wedstrijd tegen STVV (toen in tweede klasse). Deze wedstrijd was afgesproken bij de transfer van Jean-Marie Claes. STVV won, voor 700 betalende toeschouwers, met 0-3. Jean-Marie was een belangrijke Landense jeugdspeler. Hij speelde kampioen met de kadetten 75-76 onder het trainerschap van Charley Smets en met de scholieren 77-78 onder de leiding van Jos Guilliams en Marcel Van Overstraeten. Op het einde van het seizoen 80-81 verliet hij Olympic voor STVV.
De Landense Annelies Schreurs werd in haar jeugdcategorie kampioen van België op de 100 meter sprint. Haar tijd was 12"37.
Tijdens een wedstrijd voor jeugdvoetballers jongleerde Oltmpicspeler Jo Trimpeneers maar liefst 2107 keer! Hiervoor had hij meer dan 20 minuten nodig. Hij won het wedstrijdonderdeel jongleren.
Op zondag 26 december 1982 ging voor het eerst het kerstfeest met zaalvoetbaltornooi door in de Sporthal. De jaren voordien was het kerstfeest meestal een activiteitennamiddag met warme chocomelk en kerstkoeken. [afbeelding cover]
In het nummer 9 van 82-83 verscheen de 100ste strip van Meneerke Pruut, scheidsrechter van dienst! [strip nummer 85]
In elk nummer stonden er door de jaren heen mopjes zoals deze: De zoon van een topvoetballer verklaart op het einde van de maand juni: "pappie, de meester heeft mijn contract voor het vierde leerjaar met een jaar verlengd!"
De meester schrijft op het bord: 2 - 2 (lees 2 min 2) en vraagt: "Jan, wat is dat?" Jan antwoordt zonder aarzelen: "een gelijkspel, meester." En zo waren er nog veel meer...
Vanaf jaargang 9 (1983-1984) was er in elk nummer "de prijskamp van Louis". Deze prijskamp was voorbehouden voor pupillen, miniemen en kadetten. Hij liep over het hele seizoen en de winnaars uit elke categorie kregen een matchbal met een waarde van 2000 frank. Bij de pupillen won Pascal Tassens, bij de miniemen Nico Vandenbempt en bij de kadetten Koen Guilliams.
Op zaterdag 27 augustus 1983 verbroederde Olympic met Wiesentheid TSV 05, een ploeg uit West-Duitsland.
Elk jaar trokken kadetten naar Sporta op voetbalkamp te Tongerlo. Het verblijf duurde zes dagen en stond bol van activiteiten.
Nog een jaarlijkse traditie: een jeugdbal in zaal de Ton. Meestal vond dit plaats in de maand oktober.
Op zaterdag 3 en zondag 4 december 1983 ging de eerste mosselsouper door! Mosselen-Friet of Karbonade-Friet had je voor 200 frank. Een kinderschotel kreeg men aan halve prijs, oftewel 100 frank.
Bij de tiende verjaardag (84-85) werd het blad in een nieuw en fris kleedje gestoken. Er was een nieuwe lay-out en er verschenen af en toe foto's in het blad. [afbeelding cover]
Op 26 mei 1984 werd onder een talrijke menigte het roemrijke verleden opgehaald bij de inwijding van de ruïnes op Sinte-Gitter. Er was een openlichtmis met 8 priesters die opgeluisterd werd door de Landense koren en het koperensemble van Oplinter.
In 1984 werd Annelies Schreurs Brabants kampioene op de 100 meter sprint. De Landense volleybalmeisjes werden Belgisch Jeugdkampioens, met felicitaties aan de familie Hermans. De Landense triatlon was een reuzensucces met veel buitenlandse deelnemers en de Lotto-Haspengouwrally bracht heel Europa op de been. (waar is de tijd!)
Nog in 1984 werd bestuurslid Jules Toelen door de Koninklijke Belgische Voetbalbond onderscheiden met het ereteken van 20 jaar clubleider.
Vanaf deze tiende editie verschenen er bewust minder en zeker minder lange wedstrijdverslagen. Dit wegens plaatsgebrek, er waren te veel ploegen om van elke ploeg een verslag te publiceren. Plezante gebeurtenissen, buitengewone prestaties, voorbeelden van fair-play en dergelijke werden wel gepubliceerd.
Tijdens het seizoen 84-85 werd er, onder leiding van Jules Toelen, oud papier verzameld. In Olmika+ was er regelmatig een oproep om oud papier goed ingebonden mee te brengen
In nummer 11 werd Theo Dunon in het spotlicht geplaatst omdat hij 15 jaar bij de eerste ploeg speelde. Theo speelde 320 competitiewedstrijden, 34 bekerwedstrijden en 84 vriendschappelijke partijen.
Wat zijn pupillen toch nog klein
op dit grote voetbalplein
en al ziet men ze haast niet lopen
toch spelen ze als de groten
de zon was van de partij
daarom waren de mannekens blij
hun truikes wit en groen
de kleuren van de kampioen
(één van de vele gedichtjes van Maria Poot, de oma van een pupil.)
David Allard, miniem tijdens het seizoen 84-85, won een verkeerswedstrijd voor scholen in de regio Tienen. Zijn ontworpen sticker won omdat hij zeer eenvoudig en duidelijk was.
[kijk maar]
Olmika+ was duur en toch gratis. Het verscheen 15 keer per seizoen in 150 exemplaren. Dat maakte 2.250 boekjes per jaar. De kosten bij de drukker waren 35.500 frank. Nog even rekenen 35.500 : 2.250 = 15,77 frank per exemplaar. Dank zij de adverteerders kon het boekje gratis uitgedeeld worden aan alle jeugdspelers van Olympic Landen. Zij werden dan ook van harte bedankt in de laatste editie van 1985.
ene Christophe Petitjean tekende in jaargang 11 een echt volledig stripverhaal over Guy Colsoul, Alain Lopez en hun gids Baha. De titel was Parijs-Dakar. Het verhaal werd over de 15 exemplaren van het seizoen 85-86 gepubliceerd.
[pagina 6 van de strip]
In een volgende Olmika+ verscheen er een dankwoordje van Guy Colsoul.
[het dankwoord].
In elk nummer van 84-85 verscheen er een artikel onder de titel: "Jeugd, kijk over je muur..." De bedoeling was dat onze voetballers ook andere activiteiten/verenigingen leerden kennen. Zo verschenen er artikels over jiu-jitsu, de scoutsbewegingen VVKM-VVKS en FOS, fietscrossen, judo, motorcross, basketbal, zwemmen.
In december 1985 ontvingen zowel Jules Toelen als Vik Andries op het Stadhuis van Landen de medaille van 20 jaar (gratis) inzet voor Olympic.
Het zesde Paastornooi werd omwille van het barslechte weer afgebroken. De finales (die normaal op paasmaandag gespeeld worden) gingen pas door na de paasvakantie op een paar avonden in de week!
Nog een kampioenenploeg: de kadetten in 1985-1986 met als spelers Jerry Peeters, Nico Vandenbempt, Olivier Carlens, Steve Dardenne, Joeri Freson, Jan Clysner, Tom Clysner, Donato Abissi, Dany Andries, Fabrice Dewel, Johan Ulens, Gunther Boyen, Gery Thijs, Ronny Gillet, Johan Cypers de Lancrecy en Piet Trimpeneers. Trainer was Vik Andries.
Olympic leverde verschillende spelers aan ploegen in hogere klassen. Zo stonden volgende namen in de verschillende edities van Olmika+: Roger Bollen, Michel Boffin, Patrick Clabots, Luc Andries, Benny Verdin. In het seizoen 86-87 speelden echter twee ex-Olympickers bij één en dezelfde ploeg, namelijk FC Diest, in tweede klasse. Dat waren Hugo Andries en Jean-Marie Claes. De carrier van Hugo ging over KVK Tienen, FC Diest, Hannuit, FC Boom en opnieuw naar FC Diest. Jean-Marie vertrok vanuit Landen naar STVV en daarna naar Diest. Leuk detail: Hugo was macotte van de Landense kampioenenploeg, waarin de vader van Jean-Marie de rechterbackplaats bekleedde. Dit gebeurde in 1963.
Vanaf de dertiende jaargang (87-88) werd er gewerkt met een heus redactieteam. Dit bestond uit Pierre Debruyn, Daniel Huybrechts, Christophe Petitjean en David Triffaux. De oplage was 200 exemplaren en terugkerend onderwerp was de BRT top 10 en enkele weken later zelfs de top 30..
In deze dertiende jaargang werd de geschiedenis van het voetbal beschreven door Danny Huybrechts. Te lang echter om over te nemen op deze pagina. Maar, wil je meer weten over de geschiedenis van het voetbal,
neem dan eens een kijkje op deze site.
Onder andere de volgende personen werkten mee aan Olymika+: Piet Debruyn, Marcel en Nicola Vanoverstraeten, Willy Savat, Daniel Huybrechts, Christophe Petitjean, David Triffaux, Liliane Carlens en waarschijnlijk nog vele anderen. Ken jij nog namen, geef ons deze dan door!
Dertien was blijkbaar voor Olmika+ een ongeluksgetal want het was de laatste editie!
In oktober 2007 deed voormalig Landens kapelaan Piet Debruyn, initiatiefnemer van Olmika+, zijn exemplaren cadeau aan Olympic. De 13 jaargangen werden knap ingebonden door de boekbinderij van Blankendale. Olympic dankt dan ook Piet van harte voor zijn gift, want het is dank zij hem dat www.olympiclanden.be weer een bladzijde rijker is!
