Huidige locatie: Archief » Afscheidsrede voor voorzitter Georges Vandecan
In 1990, binnen weinige dagen bestaat Voetbalclub Olympic Landen 50 jaar. Binnen weinige ogenblikken zullen wij, de mens die naar verdiensten geroepen was de kroon op dit "gouden jubileum" te plaatsen, naar zijn laatste rustplaats vergezellen.
Sinds, ongeveer 12 jaar, was Georges Vandecan, voorzitter van de vereniging. Hij heeft, bezield met onverwoestbare wilskracht, met onblusbare werkkracht, met bewonderenswaardig engelengeduld, het roer van een - soms ook zwalpend schip - altijd stevig in zijn sterke handen gehouden.
Geen opgave was hem teveel. Geen opdracht was hem te zwaar. Hij was voorzitter, hij was ombudsman, hij was klusjesman ... zelfs nog enkele uren voor zijn overlijden.
"Hij is veel te braaf! Hij is veel te goed !" Het werd soms prevelend doorgegeven.
Maar het zijn precies deze eigenschappen, deze deugden, die zijn profiel zo schoon aftekenden tegenover een bijwijlen grijze achtergrond.
Georges kon heel aandachtig en oprecht luisteren.
Hij kon zich inleven in ieders gemoed. Zijn antwoorden, zijn tussenkomsten, waren eerder bondig.
Zelfs een kritische nood was immer opbouwend en verrijkend gericht.
Wanneer zijn stem door de ziekte was gebroken, vertaalde hij zijn inzichten met een liefdevolle blik, met een uitnodigend gebaar. Hij was een stille, vreedzame natuur.
Zijn twee oudste kleinzonen (red. Jan en Peter Tobac) speelden hun eerste officiële wedstrijd met de duiveltjes van Olympic en opa was zo fier. Hij zonderde zich af van de groep, zocht een plekje aan de kant, en weende er de tranen uit zijn zo gevoelig hart.
Georges hield zielsveel van kinderen. Te vertoeven op het sportstadion tussen de joelende en de woelende jeugd - het was zijn hemelshuis. We zullen hem missen ...
We zullen hem missen in de mate, dat de overlevenden zijn levenswerk zullen weten te appreciëren of ... het negeren.
Georges heeft de akker geploegd. Hij heeft het koren gezaaid en het onkruid gewied.
Aan u, Olympic Landen... de oogst.
Aan zijn naastbestaanden betuigt, Olympic Landen, haar innigste en christelijke deelneming.
Een dierbare echtgenoot, een lieve papa, een allerbeste opa, is heengegaan.
In het Hemelhuis is een Heilige geboren.
Deze afscheidsrede werd geschreven door Marcel Masi
SHORTCUTS
SPONSORS
