1990 was een feestelijk, maar ook triest jaar. Olympic verloor immers enkele dagen voor zijn 50ste verjaardag haar voorzitter Georges Vandecan. Lees hier de afscheidsrede geschreven door Marcel Masi. Georges kon dus niet meer meegenieten van de nieuwe benaming van onze club:
Koninklijke Olympic Voetbalclub Landen. Onze club ontving tevens de
Provinciale Medaille van Verdienste.
Op de krantenpagina
kan je een paar artikels lezen in verband met het 50-jarig bestaan van onze club.
De kers op de taart was de promotie naar derde provinciale.
De jaren daarop werd alles in het werk gesteld om te promoveren naar tweede. In 1992 lukte het bijna, maar de finale van de eindronde werd verloren. Tijdens het seizoen 1992-1993 mochten zelfs drie trainers proberen de promotie te behalen, maar het lukte niet. Totdat in 1994, enigszins onverwachts, de promotie naar tweede werd afgedwongen.
Na het seizoen 94-95 speelde Olympic opnieuw de eindronde maar strandde in de halve finales. Dat jaar speelde er voor het eerst een jeugdploeg in de provinciale reeksen. De preminiemen behaalden zelfs een fraaie negende plaats.
95-96 was een ontgoocheling op sportief vlak. Tot op de laatste speeldag was het knokken tegen de degradatie. Uiteindelijk kon de degradatie ontlopen worden met een twaalfde plaats. Onze provinciale preminiemen ontliepen de degradatie niet. Zij kwamen één puntje te kort voor het behoud van provinciaal voetbal. Extra-sportief waren er ook nieuwigheden: enerzijds werd er een jeugdsamenwerkingsverband afgesloten met Sparta Landen. Anderzijds werd het lidgeld ingevoerd om zo de hoge kosten van de jeugdopleiding te kunnen dragen.
Het seizoen 96-97 werd afgesloten met een achtste plaats. Olympic won de eerste periodetitel en bereikte de halve finale bereikt. Deze werden verloren tegen de Turkse Rangers, 2-1 uit en 1-1 thuis. Pikant detail: alle doelpunten van de Rangers werden op strafschop gescoord! Onze preminiemen speelden kampioen (gewestelijk) met maar liefst 70 punten en dwongen tijdens hun einronde opnieuw promotie af naar de provinciale reeks.
Vanaf het seizoen '97-'98 spelen al onze jeugdploegen in de provinciale jeugdreeksen. Olympic voldeed immers aan alle eisen van KBVB-Limburg. Vanaf dit seizoen mogen al onze jeugdspelers zich meten met de beste Limburgse clubs en met succes: de kadetten en de preminiemen werden vice-kampioen.
1998-1999: na een vierde plaats werd alweer de eindronde betwist. Daarin volgde echter een vlugge uitschakeling. Er werden twee kampioenen gehuldigd: de reserven en de provinciale scholieren werden beiden op overtuigende wijze kampioen. De scholieren werden in de interprovinciale
eindronde uitgeschakeld in de tweede ronde. Ook de kadetten lieten zich niet onbetuigd en kroonden zich voor de tweede opeenvolgende keer tot vice-kampioen. Na twee seizoenen werd de samenwerking met Sparta Landen werd stopgezet.